Runic Style weven

In “The weaver’s Inkle Pattern Directory” beschrijft Anne Dixon het “Runic Style weven”. Het is een extreme vorm van pick-up weven, je neemt telkens veel draden tegelijk op en niet in een bepaald patroon. Deze techniek leidt niet alleen tot een organisch uitziend resultaat, het weeft ook ‘organisch’: het weven is heel intuïtief.

In het bandweven liggen de inslagdraden eigenlijk altijd loodrecht op de kettingdraden. Bij runic niet; de lijn van de inslagdraad wordt verstoord doordat in delen van een toer de inslagdraad onder dezelfde laag doorloopt als in de toer ervoor, terwijl in het andere deel de inslagdraad onder verschillende lagen ligt. Dit maakt dat in het ene deel de inslagdraden dicht op elkaar liggen, terwijl in het andere deel de inslagdraden van elkaar gescheiden worden door de kruising van de kettingdraden. Bij stevig aanslaan veroorzaakt dit “golvingen” in de band. 

De basis van een runic band zijn afwisselend donkere en lichte strepen. In het voorbeeld heb ik in de lichte laag daarnaast gevarieerd in kleur. De randen bestaan uit maximaal 6 draden in totaal  (3 geheveld, 3 ongeheveld).  Bij meer draden wordt de rand te dik en kan de lijn van de inslagdraad niet meer verstoord worden.  De twee lagen bestaan uit 26-30 kettingdraden elk.


Verwijzingen
  • Anne Dixon, The Weaver’s Inkle Pattern Directory, Interweave (2012), ISBN 978-1-59668-647-2
  • Weven, Jaargang 30 nummer 3, juli 2019, Weefnetwerk

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *