In Almelo is altijd wat te doen

Met mijn collega’s in Eindhoven neem ik altijd even het aanstaande weekend door: “Jij nog plannen?” En hoe vaak zij mij de afgelopen jaren niet hebben horen zeggen: “Ja, ik geef een workshop in Almelo.” Naast de opmerking “Alweer Almelo?” kreeg ik ook regelmatig de vraag of ik even wilde laten weten op welke kleur het stoplicht stond. En braaf stuurde ik dan een foto.

Almelo dus.

Twee jaar geleden vroeg Diane van Weeffanaat of ik een serie kaartweeflessen in Almelo wilde verzorgen. Ze probeerde in de bibliotheek weefactiviteiten op te zetten, waaronder lessen en een weefkring. Vanuit die net opgerichte weefkring, Draadjesmaatjes, was er wel interesse voor kaartweven. Dus Diane en ik maakten een plan: een beginnersles en vijf vervolgtechnieken, van oktober tot en met mei elke zes weken een les.

Binnen een dag zat de serie vol. Acht enthousiastelingen startten met kaartweven. Na de eerste serie kwamen meteen de vervolgverzoeken: we willen ook leren bandweven en we willen na de zomer nog wel een serie van vijf of zes lessen kaartweven. Ook dat werd ingepland en zo kwam het dat ik heel regelmatig in Almelo was: de tweede vervolgserie kaartweven en twee groepen bandwevers.

Gisteren was de allerlaatste les voor de groep kaartwevers, waarvan sommigen dus inderdaad elf lessen hebben gevolgd. En ik was vergeten hoe leuk het is om echt zo’n serie lessen te geven, zeker aan een groep die zo hard werkt. Want er werd in de tussenliggende weken niet één bandje gemaakt; er werden complete collecties geweven.

Dus begon elke les met minstens een kwartier elkaars werk bewonderen en de bespreking: “Wat vond je van de techniek?” Zo vond Diane het pebbelen verschrikkelijk, maar double faced juist erg leuk. Agnes vond uiteindelijk toch een techniek waarin ze dubbelweven wel leuk vond (ja, die met kaartjes), Ien raakte volledig verslaafd aan alle technieken, Diana viel als een blok voor Snartemo en Heike kwam elke keer wel met een zelf ontworpen patroon!

De vooruitgang was duidelijk merkbaar. Waar ik eerst met een auto vol spullen kwam, reisde ik de laatste keren met de trein en alleen wat voorbeelden en een Inkeltje. De rest hadden ze inmiddels allemaal zelf wel.

Maar gisteren werd pas echt duidelijk hoeveel iedereen had geleerd. Inkeltje paste niet meer in mijn tas en ik zat eigenlijk alleen nog maar op een hoekje van de tafel genietend rond te kijken. Met de instructies voor Missed Hole ging iedereen lekker aan de slag. Af en toe een vraag, maar verder waren er geen kaartweefgeheimen meer.

Het was zó mooi om te merken hoe iedereen van het worstelen en nadoen in de eerste les is gekomen tot echt begrip van het kaartweven. Ik ben enorm trots op deze groep. Als ik eraan gedacht had, had ik gisteren kaartweefdiploma’s uitgedeeld, want die hebben ze meer dan verdiend!

Ik zal vanaf nu dus iets minder vaak in Almelo komen, maar wegblijven doe ik natuurlijk niet. Daarvoor is de samenwerking met Diane en de weefcommunity daar veel te leuk. En bovendien verwachten mijn collega’s wel regelmatig een update van de kleur van het stoplicht …

Nieuw in de webwinkel: alles van Stoorstålka

Activiteiten

14 & 15 November 2026

vr 20 november 2026

vr 27 november 2026

Blogs en nieuwsbrief

Laat hier je mailadres achter om op de hoogte te blijven van mijn laatste blogs of kies ervoor om je alleen aan te melden voor de nieuwsbrief.