Meters maken in opdracht

Begin maart kreeg ik opeens een mailtje van Eva Klee “Beste Marieke, ik ken je niet persoonlijk, maar ik heb veel over je gehoord…”. Dat soort mails maken mij altijd heel nieuwsgierig en worden tussendoor op werkdagen geopend. Van de inhoud werd ik nog nieuwsgieriger. Eva werkt aan Romeinse stoffen voor een project in Engeland en of ik zin en tijd had om daarvoor de banden te weven. De mail eindigde met “Weef jij in opdracht?” (nee), “heb jij hier tijd voor?” (nee) en “voel je hiervoor?” (ja, ja, ja!). Dus heel lang hoefde ik niet te denken toen ik ook een telefoonnummer zag staan.

En daar begon het avontuur van weven in opdracht. Eerst natuurlijk langs het atelier van Eva om kennis te maken en uit te vinden wat de bedoeling was. De middag vloog voorbij en ik was om. Toen een offerte maken voor de banden, ook zoiets: wat vraag je hier nou voor? En daarna proefstukjes gemaakt om materiaal, ontwerp en kleur te bepalen. De offerte werd goedgekeurd, de proeven ook en toen kon het weven beginnen. Dacht ik …. Er was toch nog iets met de kleur, dus ik moest even wachten en er was niet genoeg voorraad van de wol, dus moest er ander materiaal gezocht worden. Alles moest ook nog telkens heen en weer naar Engeland, wat op dit ogenblik ook een tijdje duurt.

Ik begon het tijd-technisch een beetje benauwd te krijgen, want er moest 5.20 meter band komen van minimaal 7 cm breed in ongeveer een maand tijd en ik had nog steeds geen materiaal. Opeens weer een app van Eva “er staat hier een doosje wol voor je!”. Pfjoe, ik kon aan de slag. Als ik elke dag 20 cm (= 2 uur) zou weven, zou ik het redden en gelukkig kwamen Hemelvaart en Pinksteren er ook nog aan. Maar er was nog een opening: de 5.20 was 2 * 2.60 om twee gordijnen mee af te zetten. En ik mocht nog een andere weefster inschakelen.

Die weefster werd Karoline, want zij kan goed weven en had tijd om meters te maken. Dus Karoline kwam een dagje bij mij om samen te starten. Volgens mij heb ik haar toen wel even wanhopig gemaakt, want waar ik een mooie grote loom had, had Karoline een plankje van 70 cm waar 3.7 meter ketting op moest. En double faced was voor haar ook alweer een tijdje geleden. Maar onder de woorden “het komt goed” vertrok Karoline 6 uur later en met 2 centimeter geweven band.

De twee weken erna werden een feestje. Dagelijks appjes over en weer van hoe ver we waren, hoeveel herhalingen we inmiddels hadden, of we nog op 8 cm breedte zaten. Enorm stimulerend om dit zo samen te doen, want 2.60 meter is best een eind en vooral onder tijdsdruk. Ook stimulerend: de appjes van Eva met “prachtig”, “geweldig!”; we zaten op het goede spoor. Doordat we zo gezellig bezig waren, waren beide banden ruim twee weken eerder af dan eigenlijk hoefde en kwam Karoline weer langs voor het knipmoment. Wat enorm gaaf om die twee banden (die heel goed overeen kwamen) zo naast elkaar te zien! We hadden het maar mooi geflikt. Na een fotoshoot heb ik de banden inmiddels bij Eva gebracht en zij maakt nu de gordijnstof erbij. Ik ben heel benieuwd naar het eindresultaat!

2 comments

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *